هر سال این‌موقع‌ها که می‌شود تصمیم می‌گیرم لحظه‌ی تمام شدن قبلی و شروع شدن سال بعدی را جوری بگذرانم که بشود مبنای سال، که مثلاً همه‌ی سال ...

اسم این وبلاگ از یک بیت دیوان شمس است.          چون دید جالینوس را نبضش گرفت و گفت او                                                       ...

  ساعت ۱۲:۵۹ است. حالا شد یک. چند ساعت پیش بقیه نوشته بودند رعدی و برقی زد که همه را ترسانده و من نمی‌دانم اینجا نزد یا من نشنیدم. هر کدام ک...

 بیرون برف می‌آید. من نشسته‌ام پشت میز ناهارخوری خانه‌ی والدین و فکر می‌کنم چه پستی می‌شود نوشت؟ حال مامان بهتر است. بابا فردا باید برود آنژ...

 از صبح احساس می‌کنم کرونا گفته‌ام. چند باری توی این هشت ماهه این احساس آمده، ولی این‌بار بیشتر از آن‌که بدنم نشانه‌ای بدهد مغزم جدی قبولش د...

آشپزی از آن کارهایی است که تازگی‌ها شروعش کرده‌ام. بعد از قرنطینه‌ی اسفند برایم کاری واقعی‌تر شد و توانستم تبدیلش کنم به یکی از آن معدود کار...

دوباره نشسته‌ام در خانه‌ی والدین؛ پشت میز ناهارخوری جدیدی که خیلی شبیه میز ناهارخوری قدیمی است. مامان مریض است. آمده‌ام یک هفته مراقب باشم ک...